11 lipca obchody Krwawej Niedzieli na Wołyniu

Poruszające przemyślenia Posłanki na Sejm RP Małgorzaty Golińskiej

"

A teraz nie myśl, że to rok 1943.
Wyobraź sobie, że to dzieje się jutro: jest niedzielny poranek, ludzie właśnie wstają, parzą kawę, idą do kościoła. Dzieci jeszcze śpią, oglądają telewizor albo biegają po podwórkach.
I nagle do Twojej miejscowości wkraczają uzbrojeni w widły, piły i siekiery napastnicy.
Ale nie tylko do Twojej. Do tej sąsiedniej też. I do kolejnej. I tej dziesiątej, i pięćdziesiątej, i setnej… W tym samym czasie setki miejscowości ogarnia ten sam koszmar: w jednej chwili tysiące Polaków uświadamia sobie, że przyszli… po nich.
Tysiące serc zaczyna bić w jednym rytmie. Rytmie przerażenia. Matki chwytają dzieci. Ojcowie rozpaczliwie próbują znaleźć jakąkolwiek drogę ucieczki. Starcy klękają do modlitwy.
Dzwony kościelne mieszają się z krzykami. Domy płoną. Ludzie uciekają przez pola. Inni kryją się w piwnicach, stodołach, świątyniach.
Już wiedzą, że za kilka minut ich świat przestanie istnieć. Że zginą w niewyobrażalnym cierpieniu.
To dzieje się równocześnie w setkach miejsc. Każda wieś przeżywa własny koniec świata. Każda rodzina, każdy mieszkaniec własną apokalipsę.
Takiej zbrodni nie da się zrozumieć, patrząc tylko na liczby. Bo liczba „dziesiątki tysięcy ofiar” nie oddaje tego, co oznaczało jednoczesne unicestwianie całych społeczności. Bo liczba nie krzyczy.
Ludzie często słyszą: „zginęło kilka tysięcy”, „spalono setki wsi”, „ofiary liczy się w dziesiątkach tysięcy”.
I przechodzą nad tym do porządku dziennego.
Ale spróbuj wyobrazić sobie coś innego:
wyobraź sobie mapę, na której jedna po drugiej gasną kolejno, całe wsie bestialsko pomordowanych.
Tylko za to, że są Polakami.
Bo ich sąsiad postanowił, iż całe skupiska polskiej ludności mają zniknąć. Żeby po nich nie został ani dom, ani nazwisko, ani grób.
Ani Pamięć.

Krwawa Niedziela.
Nie jedna zbrodnia.
Lecz piekło otwarte równocześnie dla tysięcy naszych rodaków.
Ludobójstwo na Polakach na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej dokonane przez ukraińskich nacjonalistów i wspierane przez miejscową ludność ukraińską nie jest tylko kolejną kartą historii.

"

Cześć i chwała Polskim Bohaterom - Ofiarom ukraińskich i niemieckich bandytów!